.
Pabasa - Easter's Festival in The Philippines - galeria na LS
Protesty zaczely sie po zgwalceniu i zamordowaniu dwoch dwudzietokilkuletnich muzulmanskich kobiet. Lokalni mieszkancy o ta zbrodnie oskarzaja indyjska policje, choc bardziej prawdopodobna jest wersja, ze to dzielo jednej z indyjskich sluzb specjalnych. Dwa tygodnie pozniej na ulicy znaleziono zmasakrowane cialo dwudziestoletniego studenta informatyki, ktory zaginal kilka tygodni wczesniej. Podobno nie mial zadnych zwiazkow z kaszmirskimi separatystami, wiec wszystko wskazuje na to, ze byla to kolejna prowokacja. Prostesty przybraly na sile.
Polegaja glownie na obrzucaniu policjantow kamieniami a udzial w tym biora zwykle kilkunastoletni chlopcy. Zdarzylo sie jednak, ze rzucono granat - jeden z policjantow zginal (to prawdopodobnie sprawda prawdziwych separatystow). Policja, uzbrojona co prawda w bron ostra (sa to jednostki specjalne), ograniczala sie do strzalow z gazu lzawiacego. Przypadkowo (choc wiekszosc mieszkancow dzielnicy twierdzi, ze celowo) dwoch chlopcow zostalo trafionych takimi pociskami w glowy. Jeden 8-letni, drugi 10-letni, obaj trafili do szpitala z ciezkimi urazami glowy (jeden w spiaczce).
To dzialo sie kilka miesiecy temu ale wystarczy wejsc na strone jednej z lokanych gazet (albo lepiej na niezalezna muzulmanska strone) aby sie przekonac, ze walki trwaja w dalszym ciagu.
Street Fighting in Srinagar - galeria na LS
http://wiadomosci.onet.pl/1581803,2679,1,kioskart.html
...i jeden wesoly komentarz
Tym, co mysla ze jestem jeszcze we Francji musze wyznac, ze gdyby tak bylo juz dawno podcialbym sobie zyly, skoczyl z mostu lub polozyl glowe na torach jak Wokulski. Niecale dwa tygodnie w tym kraju (mialo byc dluzej) byly dla mnie wyjatkowa katorga. A na ta opinie wplynal ogolnie znany fakt, ze Francuzi sa bezczelnymi ignorantami i egocentrykami w polaczeniu ze splotem pechowych wydarzen, jakich akurat doswiadczylem. Przy mojej zerowej znajomosci najwazniejszego jezyka na swiecie (z ich punktu widzenia) poruszanie sie po tym kraju bylo trudniejsze od mojej wyprawy do Chin (ktora z podobnych jezykowych powodow do najprostszych nie nalezala). Z tymi inteligentniejszymi mozna bylo jako tako dogadac sie kilkoma slowami i mowa ciala. Gorzej, jesli rozmowca mial mnie kompletnie w dupie (a to zdarzalo sie najczesciej).
Ceny masakryczne - byle gowno w byle gownianej knajpie kosztuje min. 10 euro (np. nedzna imitacja pizzy). Kelerzy w knajpach i barach to banda chamow. Mimo, ze jako tako
rozumieja po angielsku, to jesli nie wtracisz choc slowa po francusku,
to dziwnym zbiegiem okolicznosci zapomna o Twoim zamowieniu lub nie
podejda z rachunkiem. Po 18-tej nie kupisz juz (w sklepie!) zadnego alkoholu... poza winem (pani na stacji rozkladajac rece powiedziala tylko: 'Sarkozy!...'). Zostaja tylko knajpy. W restauracji nie mozesz usiasc i napic sie piwa - jesli nie zamowisz jedzenia, zostaniesz wyproszony. A zjesc mozesz czesto tylko w wyznaczonych godzinach (na lunch lub pozny dinner). W 'cafe' z kolei nie zjesz obiadu. Szlugow prozno szukac na stacjach benzynowych, supermarketach czy w restauracjach. Jest kilka (!) 'tabac' sklepow w miescie Perpignan i automaty w niektorych knajpach (przyjmujace tylko odliczone pieniadze). Ceny oczywiscie masakryczne, jak to w EU. Eurofaszysci w ten sposob probuja oduczyc ludzi od palenia. Tak jak nasi warszawscy faszysci rozwiazuja problemy komunikacyjne tworzac 'bus-pasy' na i tak juz waskich drogach (co ma, podobnie, oduczyc ludzi od jezdzenia samochodami). Wracajac do Francji, faszystowska policja municypalna nie wlepia mandatow na zle parkowanie, tylko holuje wozki na specjalny parking. Co prawda ceny za taka usluge podobne sa do polskich, to w naszym kraju pojazdy holowane sa w wyjatkowych przypadkach (jeszcze).
Zwykle nocuje w hostelach, ktore sa tanie i czesto bardzo 'klimatyczne'. Poza tym, nie ma tej nadetej atmosfery jak w drogich hotelach. Mozesz usiasc z wlascicielem, napic sie piwa i porozmawiac o zyciu. W zwiazku z tym, ze znalezienie wolnych hostelowych pokoi w miescie (z ponad polrocznym wyprzedzeniem) bylo niemozliwe musialem zdecydowac sie na hotel. Wybralem wzglednie tani Premiere Classe (jest tez taki w Warszawie). Pokoj wygladal jak kajuta na statku, pod prysznicem nie miescilem sie w barach ale to niewazne. Jak przystalo na nowoczesny kraj zamiast kluczy (ktore z powodzeniem sprawdzaly sie przez jakies dwa tysiace lat) wymyslono system kart magnetycznych oraz pin kodow. System do dupy, bo zamek zdazyl mi sie rozkodowac trzy razy w ciagu tygodnia. Jednego dnia, kiedy zapomnialem zaplacic za kolejny nocleg, wrocilem wieczorem i nie moglem sie dostac do swojego pokoju. W hotelu tej kategorii nie ma nocnej obslugi, wiec nie ma sie do kogo zwrocic z takim problemem (potem dowiedzialem sie, ze byl gdzies ogrodnik, ktory i tak by mnie pewnie nie zrozumial o co mi chodzi, jak wielu o wiele bardziej uczonych w pismie). Na szczescie niezbyl mocne lecz zdecydowane kopniecie w drzwi rozwiazalo moj problem (najprostsze rozwiazania sa najlepsze). Nastepnego dnia pan na recepcji tylko mnie zirytowal pytajac jak dostalem sie do pokoju.
Jedyne, co dobrze wspominam z Francji (poza festiwalem) to fantastyczne sery, swieze i wzglednie tanie owoce morza, sympatyczne dziewczyny (przynajmniej te z obslugi festiwalu) oraz niezle wino, ktore zmuszony bylem pic (jak nie zrobilem zakupow w miare wczesnie w ciagu dnia).
Ucieklem do Barcelony, jak szybko tylko sie dalo. A tam latwiej, przyjemniej i taniej (podziekowania dla Oli za przenocowanie).
Jestem tu wlasnie, bo dzisiaj rusza najwiekszy na swiecie festiwal fotografii reportazowej. Zostane jakies dwa tygodnie.
Dzisiaj koncze azjatycka podroz. Prawie cztery i pol miesiaca w drodze, pora wracac do domu. Tyczasem udaje sie na lunch skosztowac po raz ostatni swiezych owocow morza.
